กลับบ้าน
by รษฎา ปณาลี

1 เดือนผ่านไปแล้ว ที่ย้ายกลับมาอยู่บ้านหลังจากไป 10 ปี แน่นอนล่ะ ความรู้สึกและวัยเปลี่ยนแปลงไปแล้ว แต่บ้านยังคงเป็นหลังเดิม...

แม่อยู่... แต่พ่ออดทนรอการกลับมาไม่ไหว จากไปเสียก่อนแล้ว!

การกลับมาครั้งนี้สุขภาพแม่ไม่แข็งแรงเหมือนเดิม วันเวลาพรากขาที่แข็งแรงไปจากแม่ พรากหลังที่ยืดตรงไปจากแม่ และแถมความเจ็บปวดสารพัดความเจ็บปวดให้กับร่างกายของแม่ พร้อมทั้งให้ริ้วรอยของการเวลาเด่นชัดแม้จะวางใบหน้าเรียบเฉย

หลานก็แต่งงานกันไปหมดแล้ว ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นคุณย่าในช่วงอายุปลาย 20 เท่านั้นเอง

การเปลี่ยนแปลงของชีวิตที่ต้องไปทำงานที่กรุงเทพฯ 3 วัน ขอทำงานอยู่ที่บ้าน 2 วันใน 1 อาทิตย์ มันก็เหนื่อยเช่นกัน และบางครั้งก็สับสนกับชีวิตเช่นกัน แต่ไม่ช้าก็ปรับตัวได้?ถึงแม้บางครั้งบางความรู้สึกก็ยังมีแกว่งไปบ้าง ฝนแรกของปีตกลงมาแล้ว

การเริ่มต้นของการใช้ชีวิตชาวสวนคนใหม่อย่างฉันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว...

ความคิดเห็นที่: 1
เอาอีกแล้ว...
เจอคำว่า "กลับบ้าน" ทีไร อดไม่ได้ที่จะต้องปีติ
เป็นคำไม่กี่คำที่ได้ยินแล้วหัวใจมันอบอุ่น
ดีใจด้วยนะ สุ....ขา ที่ได้กลับไปใกล้ชิดอดีต
ทุกอย่างย่อมแปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
แต่เชื่อเหลือเกินว่า สิ่งหนึ่ง ที่ไม่เคยเปลี่ยนเลย
..ความรักของแม่..

อาจเหนื่อยบ้างในการเดินทางประจำสัปดาห์
แต่อย่างน้อยก็เหมือนให้หัวใจได้ชาร์ทพลัง
พลังแห่งรักและอบอุ่น

ดีใจด้วยนะ ที่ได้เป็นคุณย่าตอนอายุปลาย 20
แปลก ๆ เนอะ บอกไม่ถูกเลยเวลาโดนหลานเรียก
เพราะย่ากับหลานอายุห่างกันไม่ถึง 30 ปี

ไปละ อิอิอิ

by : ทิดโส
Mail to ทิดโส tidso@hotmail.com
IP : (203.113.0.192) - เมื่อ : 22/05/2007 10:38 AM


This Website Design and Maintenance by noknight - สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามเผยแพร่ก่อนได้รับอนุญาต