ชาวสวน...มือสมัครเล่น
by รษฎา ปณาลี

ยามเช้าของชีวิตเล็กๆ ของฉันเปลี่ยนไปในรูปแบบที่ต่างกัน เช้าในวันทำงานที่บ้านก็จะเริ่มต้นวันใหม่ด้วยการไปดูต้นไม้ที่ปลูกว่ามันโตขึ้นหรือยัง แตกใบอ่อนบ้างไหม มีปลวกมาขึ้นเปล่า

เดินไปใส่บาตรที่หน้าบ้าน กินข้าวเช้า.... นั่งเล่นกับเจ้าแด่น หมาผู้น่ารัก เล่นกับ เจ้าสำลี แมวที่มักไปอ้อนหมาเวลาไม่มีใครให้มันอ้อน อ่านหนังสือ แล้วก็เริ่มทำงาน ตกเย็นก็เดินไปดูเจ้าต้นไม้ใหม่ว่ามันเหี่ยวหรือเปล่า....

ตั้งแต่ฝนแรก ที่เริ่มด้วยการไถพรวนโดยรถอีแต๊ก หรือรถอีแต๋น โดยมีหลานเป็นผู้ช่วยไถ ก็ผลัดกันไถ 2 ต่อ 1 รอบ นั่นก็คือหลาน 2 รอบ ฉัน 1 รอบ แค่นี้ก็เหนื่อยแล้ว ยิ่งตอนจะเข้าโค้งเพื่อกลับรถอีแต๋นนั้น หนักหนาเอาการ เพราะมันจะต้องกำเลี้ยวและต้องประคองรถไปในขณะเดียวกัน ถ้ากำเร็วและกำหมดทีเดียว รถมันก็จะหักเลี้ยวทันที และจะเกิดการ "สลัด สะบัด" คนไถทันที หรือที่เรียกกันว่า "หางไถตี" ก็โดนไปหลายครั้งเหมือนกัน เคล็ดขัดยอกไปตามระเบียบ มือที่ด้านอยู่แล้วก็ด้านไปอีก 2 เท่า

หลังไถเสร็จ ฝนตกลงมา สัก 1 อาทิตย์ผ่านไป เหล่าต้นหญ้า สารพัดหญ้าก็ดาหน้าขึ้นกันให้พรึบ (แหม...มันน่านัก) ตามหลักเกษตรธรรมชาติก็ปล่อยวันให้คลุมดิน

ผ่านไปอีกสัก 1 อาทิตย์ ชาวสาวตัวน้อยๆ อย่างฉันก็แบกจอบ แบกเสียม เริ่มขุดหลุมปลูก ขนุนและมะม่วง แต่ละหลุมลึกและกว้างประมาณ 1 ศอก (อันนี้กะเอาเอง อ่านจากตำราแล้วทำไม่ไหว เพราะเขาให้ขุดลึกและกว้างกว่านั้นอีกอ่ะ) แต่ละหลุมก็มีสภาพแตกต่างกันไป บางหลุมขุดลงไปดินก็ร่วนดี แต่บางหลุมเป็นดินเหนียวซะงั้น ขุดไปก็คิดไปว่าต้นไม้มันจะโตไหมเนี่ย แต่มันคงจะโตละน่า... ต้นเก่าๆ ที่พ่อปลูกมันยังโตออกลูกให้ฉันกินก็หลายรุ่นแล้วนี่นา

แล้วขุดหลุมปลูกสวนครัวต่อ ทั้งผักหวาน ดอกแค ตะไคร้ แล้วทำการตากหลุมไว้ (ความจริงก็ไม่ได้ตั้งใจตากหลุมตามตำราที่เขาเขียนไว้หรอกนะ แต่เพราะหมดแรงแล้วจ้า...า)

และเนื่องจากหมดแรง ก็เลยไปเดินหา "ขี้วัว" จากบ้านพี่สาวเพื่อเอามาเป็นปุ๋ย ผสมกับดินเวลาปลูกนั้นเองจ้า แต่เพราะฝนตกและไม่ได้คาดการล่วงหน้าไว้ จึงต้องตักส่วนที่มันไม่ค่อยเละเท่าไร อี๋...อี๋... ก็มันทั้งเละและเหม็น... นึกถึงกลิ่นมันแล้ว อี๋...

ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์... (ไม่ได้ตั้งใจตากหลุมไว้นานขนาดนั้นหรอกนะ แต่ด้วยความขี้เกียจน่ะเลยตากไว้ตั้ง 1 อาทิตย์) ก็กระเตงต้นกล้าที่ไปซื้อมากับพี่สาวที่กลางดง ไปปลูกซะที ทั้งขนุน มะม่วง ต้นผักหวานบ้าน ผักหวานป่า ชะอม ดอกแค เริ่มดำเนินการปลูกทีละต้น ๆ กว่าจะปลูกเสร็จ "ชาวสวน...มือสมัครเล่น" อย่างฉันก็หมดแรงอีกตามเคย

เสร็จงานก็มานั่งทำงานต่อที่อินเทอร์เนต ออนไลน์คุยอวดพี่ทำงานสักหน่อย ก็ได้ความว่า "เป็นที่อิจฉายิ่งนัก" ก็ให้รู้สึกดีใจเป็นยิ่งนักที่ "ทำให้คนอิจฉาชีวิตบ้านนอก" อย่างฉันได้

ตั้งแต่ฝนแรกจนถึงฝนในขณะนี้ ต้นไม้บางต้นแตกยอดอ่อนแล้วนะ... แต่การแตกยอดอ่อน ใบอ่อน ก็ใช่ว่ามันจะรอดโตเป็นไม้ใหญ่ มันต้องผ่านอีกหลายฤดูกาล ชาวสวน... มือสมัครเล่นอย่างฉัน ก็ต้องลุ้นหน่อยแล้วกัน

ความคิดเห็นที่: 1
กาลเวลา
จะบ่มให้ทุกสิ่งเติบโต
อย่าเร่งรัด
อย่าทอดทิ้ง
สักวัน
ดอกผลจะผลิเอง
.....

ไปละ อิอิอิ

by : ทิดโส
Mail to ทิดโส tidso@hotmail.com
IP : (203.113.0.192) - เมื่อ : 8/06/2007 10:54 AM


ความคิดเห็นที่: 2
ดีครับ...เศรษฐกิจพอเพียง...

by : ozzy
Mail to ozzy teerakul@gmail.com
IP : (203.113.33.10) - เมื่อ : 10/07/2007 03:07 AM


ความคิดเห็นที่: 3
ผมกำลังพยายามทำเหมือนกับที่คุณทำอยู่...
ก็เลยอยากเป็นกำลังใจให้ประสพผลสำเร็จ และมีความสุขครับ

by : arkom_122
Mail to arkom_122 arkom_122@yahoo.co.th
IP : (58.137.36.2) - เมื่อ : 16/07/2007 11:45 AM


This Website Design and Maintenance by noknight - สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามเผยแพร่ก่อนได้รับอนุญาต