สาวอร่อย
by รษฎา ปณาลี

เอ๋ ถามว่า ทำไมไม่เห็นมีเรื่องของเอ๋บ้างล่ะ วันว่างๆ ก็เลยไปหานั่งดูเรื่องราวเก่าๆ ที่เคยเขียนให้เอก่อนออกไปทำงานที่อื่น

วันนี้เอ๋กลับมาทำงานที่เดิมแล้วด้วยภาระหน้าที่ที่หนักว่าเดิม สู้ๆ แล้วกันนะ

เธอเป็นใคร...? ฉันก็ไม่รู้หรอก ได้ยินเพียงเรื่องเล่าจากเพื่อนซึ่งชื่อ "เอ๋" สมัยที่เธอเป็นครูดอยว่ามีเพื่อนของเจี๊ยบชื่อว่า "เอ๋" เหมือนเธอได้ขึ้นไปเที่ยวหาเธอที่ "ห้วยสัตว์ใหญ่" หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยง ที่ซึ่งเธอเป็นครูดอยอยู่นั่นเอง

เธอเล่าว่าสาวอร่อยน่ารัก...เวลาน้ำในกาต้มน้ำหมดเมื่อใดก็จะมีเสียงเพลง "คนเก็บฟืน" ดังขึ้นเป็นนัยว่า หาคนไปตักน้ำจากลำธารขึ้นมาเติม

เบื้องบนคือแผ่นฟ้ากว้าง เบื้องล่างเป็นธารน้ำใส
ฉันมีกาน้ำหนึ่งใบ กับกองฟืนที่วางอยู่เรียงราย

"นี่จะใช้เราไปตักน้ำบอกตรงๆก็ได้ ฮ่า ฮ่า" สาวอร่อยพูดพลางคว้ากระเป๋งน้ำเตรียมไปตักน้ำที่ลำธาร ซึ่งอยู่เบื้องล่างที่โคตรเบื้องล่างเลย เปรียบได้ว่าเมื่อลงไปอาบน้ำที่ลำธารแล้วกลับขึ้นมาที่บ้านพักเหงื่อโทรมกายทีเดียว

นั่นเป็นเรื่องเล่าบางส่วนที่ฉันรับรู้มาจากเธอ จนวันหนึ่งเธอก็ก้าวเข้ามาในชีวิตของฉัน ในฤดูฝน ปี 2544 ในงาน "วิถีไทย" จำไม่ได้ว่าเดือนอะไร เรารู้จักกันโดยการแนะนำจาก "เอ๋" เพื่อนครูดอยของฉันนั่นเอง

เธอรับผิดชอบในกองสวัสดิการ ซึ่งก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลยนอกจากเธอเป็นเพื่อนของเพื่อนของฉัน ก่อนจะจบ "งานวิถีไทย" ที่สวนลุมพินี เธอก็ทำให้ฉันจำความซ่า....ส์ ของเธอได้และเป็นที่กล่าวขานจนถึงปัจจุบัน

"เสื้อสวยจังเลยค่ะ" ระหว่างเธอเดินเล่นชมงาน เธอได้แวะมาที่ซุ้มขายของที่มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค ซึ่งเป็นซุ้มที่ฉันทำงานอยู่นั่นเอง

"ลองชมก่อนได้นะคะ 150 บาทเท่านั้นเอง" พี่จิ๋มสาวใหญ่ของที่ทำงานชักชวนเธอให้ดูเสื้อซึ่งมีหลากหลายลาย

"ตัวนี้ก็สวยค่ะ แต่ราคาแพงไปหน่อยนะ เหลือตัวละ 50 บาทได้ป่ะ เพื่อนสุค่ะ เพื่อนสุ" เธอบอกพี่จิ๋มอย่างนั้น ก่อนจะหัวเราะแล้วบอกว่า

"ล้อเล่นค่ะ ไม่มีตังค์ค่ะ ไปแล้วนะคะ" แล้วเธอก็เดินจากไป ทิ้งความเดือดดานไว้กับพี่จิ๋ม อย่างงงเช่นกัน ฉันเองก็หน้าเจื่อนๆ พลางคิดว่าเอ...เธอนี่ก็ซ่า.........ส์ ดีนะสาวอร่อย

และแล้ว...

"นี่จ๊ะ อาสาสมัคร มอส. ของเรา เอ๋จ๊ะ" พี่จิตแนะนำหลังจากเธอมาเยือนสำนักงาน


ผักกาดยอดน้อย ที่ตอนนี้เติบโตเป็น ผักกาดต้นใหญ่และซน... ทีเดียว
ฉันยิ้มให้เธอ พลางคิดว่าโลกนี้กลมจริงหนอ แล้วเหตุไฉนถึงต้องเป็นเธอด้วยล่ะ สาวอร่อย เธอน่ารักแบบใสๆ ในแบบฉบับของเธอ หัวเราะง่าย บางทีฉันเองก็คิดว่าเธอแค่หัวเราะเพื่อจะกลบเกลื่อนอะไรที่มันไม่ดีในความรู้สึกเท่านั้นเอง

ความสดใสของเธอนี่เองทำให้ฉันนึกถึงน้องปีหนึ่ง ของชมรม รอยยิ้มและแววตาใสๆ ดูแล้วสดชื่นดีแตในระยะเวลาไม่นานงานเข้ากรำชีวิตของเธอมากขึ้น ความคาดหวังของใครๆ ที่เธอพยายามไปให้ถึงซึ่งหวังนั้นของเขา เสียงเพรียกจากทางบ้านที่อยากให้เธอหางานที่มั่นคงทำ

อีกทั้งเมื่อเธอตระหนักว่าความงดงามของความฝันกับความเป็นจริงของชีวิตมันต่างกัน รอยหม่นในแววตาของเธอก็ปรากฎ ยิ้มใสๆ ที่แววตาจึงลบเลือนไปตามกาลเวลา

จนวันหนึ่ง...ยิ้มใสๆ ที่แววตาของเธอ ก็กลับมาอีกครั้ง เมื่อชีวิตน้อยๆ จากเลือดในอกของเธอลืมตาดูโลก ฉันไม่ได้ไปเยี่ยมเธอเมื่อสาวอร่อยคลอดเจ้าตัวเล็กหรอก แต่ก็ยินดีที่รอยยิ้มของเธอกลับมาแล้ว

และฉันคิดว่าเธอรู้แล้วว่า ไม่ว่าคลื่นชีวิตจะโหมใส่สักเพียงไร เธอสามารถหากำลังใจได้จากใคร และเธอจะทำเพื่อใคร

สิ่งที่ฉันรู้อย่างหนึ่งก็คือ...เธอไม่มีทางยอมแพ้ต่อโชคชะตาของตัวเอง
สิ่งที่ฉันรู้อย่างหนึ่งก็คือ...ฉันไม่อาจรับรู้ความเจ็บปวดสักครึ่งหนึ่งของเธอได้
สิ่งที่ฉันรู้อย่างหนึ่งก็คือ...เธอเป็นเพื่อนของฉัน
และสิ่งที่ฉันรับรู้อีกอย่างก็คือ...ฉันรักเธอ สาวอร่อยชีวิต ของฉัน


This Website Design and Maintenance by noknight - สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามเผยแพร่ก่อนได้รับอนุญาต