เพื่อน....
by วฤทธรัชต์ ถวัลย์วิวัฒนกุล

เพื่อน คือปัจจัยสำคัญหนึ่งของความเป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นสัตว์สังคม ย่อมมีการสื่อสาร มีความผูกพัน

บางคนไม่ชอบการเป็นเพื่อน.....เพราะหลงรักเพื่อน ซึ่งหมายความว่ามัน เกินเพื่อน
บางคนชอบเป็นเพื่อน เพราะความที่ คนรักของเรา ดีพอแค่ความเป็นเพื่อน
บางคนปกติ มีเพื่อนและมีแฟน
บางคนรักแฟนมากกว่าเพื่อน
บางคนรักเพื่อนมากกว่าแฟน

แต่เรื่องที่น่าพิศวงมีอยู่ว่า เมื่อเพื่อนของเรารักเรา เกินเพื่อน เราจะมีสัญชาตญาณอย่างหนึ่ง คือ ความเปลี่ยนแปลงในแววตา มันจะอ่อนโยน และอ่อนหวาน มากขึ้นผิดปกติ หรือบางทีจากไม่เคยมีก็เกิดขึ้น

มือที่เคยมีแต่ตีกันอย่างซะใจ กลับกลายเป็นมือที่คอยป้องแดดให้ ถือของให้ และโอบเบาๆ ที่หัวไหล ตอนข้ามถนน (กลัวรถเมลล์เอาไปรับประทาน)

คำถามในชีวิตประจำวันก็จะเปลี่ยนไป เช่น เป็นไงวะเมิงวันนี้! มันก็จะกลายเป็น วันนี้ดูเศร้าๆมีอะไรให้ช่วยมั้ย? หรือ หิวว่ะ หาไรแdกกัน !! จะกลายมาเป็น หิวอะไรมั้ย วันนี้อยากกินไรเป็นพิเศษรึปล่าว??!!

ความเป็นเพื่อน กับความเกินเพื่อน มันดูกันออกง่ายนิดเดียว เพียงแต่เส้นขั้นกลางระหว่างคำว่าเพื่อน มันช่างแน่นหนาเกินกว่า จะตัดขาดกันง่ายๆ

แต่ไม่ว่าจะรักกันแบบต้องห้ามหรือไม่ก็ตาม ความรักเป็นสิ่งสวยงาม บอกเขาไปเถอะว่าคุณรู้สึกอย่างไร เพราะความรักงดงามเสมอ ไม่ว่าจะผิดหวังหรือไม่อย่ากลัว ความเปลี่ยนแปลงเลย

อย่ากลัวว่าวันนึงบอกไปเขาจะไม่เหมือนเดิม เพราะเราต้องยอมรับว่าคนที่ไม่เหมือนเดิมก่อนคือใจเราต่างหากนะ

อย่ากลัวว่าเขาจะคิดไม่ตรงกะใจเรา เพราะหัวใจใครก็หัวใจมัน แค่ภูมิใจได้ว่า เราได้ทำอะไรดีๆ เพื่อคนๆ นึงที่เราเรียกว่าเพื่อน ถึงแม้ในวันนี้มันจะ เกินเพื่อน ก็ตาม


This Website Design and Maintenance by noknight - สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามเผยแพร่ก่อนได้รับอนุญาต